(ζητουμε συγνωμη για την αντανακλαστικη αντιδραση και την φωτο του μηχανισμου...την αφηνουμε πλεον στην φαντασια του καθενος)

Ο μηχανισμος υποκαταστασης των εσοδων που δεν εχουν εισπραχθει

δεν βρεχει ηλιθιε...σε φτυνουν!

σε συγχωρουμε ρε αννουλα ...μια χρονια χωρις βιβλια και χωρις δασκαλους και τι εγινε, ετσι και αλλιως μια δυο γενιες πανε χαμενες και αυτεςπου ερχονται δεν θα τα χρειαζονται γιατι θα ειναι αυτοι οι πεντακοσιες χιλιαδες δουλοι που ζηταει ο ΣΕΒ σε συνεργασια με τους ευρωπΕους συναδελφους τους

συναινεστε συναινεστε...εκει που θα περνατε τα αρχιδια μας ο καθενας ξεχωριστα τωρα θα τα παρετε μαζι!

όταν θα έρθει η σειρά τους θα τους δείξουμε πόσο μεγαλόψυχοι είναι οι Έλληνες...ουτε εγγυήσεις θα ζητήσουμε ούτε τίποτα μόνο να συνεχίσουμε να γαμάμε κανένα ξανθό φιλανδέζικο πιπίνι

την γνωστη συνταγη υποβαθμισης,υποτιμησης, και καταστροφης της κρατικης περιουσιας, προκειμενου να ξεπουληθει, προς οφελος ιδιωτων και στην περιπτωση του καθεστωτος του ΠΑΣΟΚ προς οφελος ξενων ιδιωτων και καρχαριων που επιβουλευονται τις σαρκες μας,
ακολουθει και στην περιπτωση του ΟΕΔΒ οπως της αγροτικης τραπεζας εδω και δεκα χρονια περιπου αλλα και του ταχυδρομικου ταμιευτηριου।(δεν ξεχναμε την ολυμπιακη αλλα και τοσα αλλα παραδειγματα)
αποκαλυψεις σκανδαλων και προδοτικες πολιτικες για να εξευτελισουν την περιουσια μας και να την χαρισουν στα λαμογια.
κατι μου λεει πως ερχεται και η σειρα του ΟΠΑΠ μια απο τις υγειεστερες δυνατοτερες και ανταποδοτικοτερες καταστασεις στην ελλαδα που δραστηριοποιειται σε εναν τομεα ...το στοιχημα...που εχει πολυυυυ ψωμι. ολο και καποιο τεραστιο σκανδαλο γινεται και πρεπει να καταστρεψουμε απο την ριζα το κακο...να πουλησουμε...στον κοκκαλη κατα προτιμηση αν δεν μας χαιρετισει μεχρι τοτε...αντι πινακιου φακης και χαρη θα μας κανουνε...
δεν θα σχολιασω το φπα २३% για τους ιθαγενεις και १३% η και λιγοτερο για τους ξενους αφεντικους...οποιος εχει παει σε τροπικα νησια της ασιας ξερει ποιος ειναι ο ρολος των ιθαγενων κατοικων και πως χαιρονται το φυσικο καλος της γης του αλλα κια πως το εκμεταλευονται....
με τις υγείες μας...ψηφοφοροι της πουτσας

καποιος λεει καηκε σε μα πυρκαγια καπου που δεν πολυκαταλαβα και αγνοουνται σε μια αλλη τρεις αλλα δεν εμαθα τι εγινε...
κουφαλες θα περασετε τον καραμανλη αν σας παει ''καλα'' ο σεπτεμβριος και εχετε και την ''ασυμμετρη απειλη'' με το μερος σας...
δεν φταιτε ομως εσεις φταιει ο...μισος ελληνικος λαος που μου θυμιζει τους γερμανους το 1938 και την....αντιμετωπιση που επεφυλαταν στον αδολφο της καρδιας τους (ενα απο τους μεγαλυτερους διδαξαντες ετσι γιωργακι .α.π?)

Ύμνος εις την οργή
Αναρτήθηκε από Simplemangreek.blogspot.com
Η μεγαλύτερη οργή κρύβεται στην σιωπή. Κάθεται σε μία πολυθρόνα έχοντας κλείσει τις βαριές κουρτίνες αφήνοντας έξω το καλοκαίρι. Σηκώνεται κάθε πρωί και καθώς χτενίζει με βία τα μαλλιά της βλέπει στην βούρτσα τις λευκές τρίχες, απόδειξη ότι χρόνο πολύ ακόμα δεν έχει να ορθωθεί ως πρέπει. Φτιάχνει καφέ χτυπώντας καλά το καφεκούτι υπολογίζοντας την αυριανή δόση και ανάβει τσιγάρο κοιτώντας τον απέναντι τοίχο που πάνω του χιλιάδες φορές έχει οργανώσει την Τελευταία της Έξοδο. Διαβάζει εφημερίδες σφίγγοντας κάθε φορά το στόμα στις φασιστικές δηλώσεις των καταδικαστών της και κλείνει την χούφτα της σε γροθιά κάθε φορά που βλέπει σε φωτογραφίες τα γελαστά γλοιώδη πρόσωπα των δημίων της.
Βγαίνει στον δρόμο με τα προπέρσινα ρούχα της και σκύβει το κεφάλι κάθε φορά που βλέπει το είδωλό της στο τζάμι των βιτρινών μην αντέχοντας να αντικρίζει αυτή την κατάντια να περπατά σαν να μην συμβαίνει τίποτε. Αποφεύγει τους δρόμους που μπορεί να δει παλιούς γνωστούς αναγκάζοντάς την να τους πει κάτι αισιόδοξο για ό,τι συμβαίνει, αλλά και να τους ομολογήσει τι έχει βαθιά κρυμμένο μέσα της . Επιστρέφει στο σπίτι κόβοντας μία ντομάτα με τόση λύσσα που την πολτοποιεί, βγάζοντας ένα γραμμάριο από Αυτό που κουβαλά, πάνω στο γεύμα της .
Τα βράδια ανοίγει τα παράθυρα παρακαλώντας να έχει φεγγάρι και στριφογυρνά σαν δαιμονισμένη σε ένα σπίτι ξυπόλυτη κάνοντας ακόμα ένα δικαστήριο με τον εαυτό της. Κατήγορος, κατηγορούμενος, πρόεδρος και ένορκοι μόνο αυτή. Μία οργή στο πιο σκληρό δικαστήριο του κόσμου. Και την ώρα της καταδικαστικής ετυμηγορίας βαδίζει προς την ντουλάπα ξετρυπώνοντας το κρυμμένο σκουριασμένο κουτί . Μάρτυρες υπεράσπισης μια διμοιρία ανδρείες αναμνήσεις. Και καθώς απλώνει φωτογραφίες στο τραπέζι της κουζίνας και παρατάσσει πρόσωπα και σκέψεις άλλων εποχών γραμμένες πάνω σε μικρά χαρτάκια- τότε που σιωπή δεν γνώριζε τι θα πει- θυμάται ποια είναι. Είναι αυτή που από ιερά κόκαλα γεννήθηκε και κάθε μέρα μέσα στην σιωπή της δεν αγανακτεί αλλά περιμένει. Βασανιστικά και αργά αναμένει την ημέρα που τα σκοτεινά θα γεμίσουν φως καθώς θα τραβήξει τις κουρτίνες και το σπαθί της θα κατέβει από την φινετσάτη βιτρίνα του σαλονιού και θα ξαναμπεί στο χέρι της.

και ξερω ποιος φταιει...
ελααα δεν ειναι δυσκολο...
οι Βορειοκορεατες φυσικα...
ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ